Układ rur: ślimak czy wężownica
Rurę można układać na dwa główne sposoby. Od wyboru zależy, jak równomiernie nagrzeje się podłoga i ile ostrych zagięć rura będzie musiała pokonać.
Wężownica: tam i z powrotem
Rura biegnie równoległymi odcinkami od jednej strony pomieszczenia do drugiej i zawraca na końcu każdego z nich. Łatwo ją ułożyć, a pętlę łatwo prześledzić. Wada: gorący koniec zasilający i chłodniejszy powrotny są po przeciwnych stronach, więc po jednej stronie pomieszczenia podłoga jest cieplejsza, a po drugiej chłodniejsza.
Ślimak: zasilanie i powrót obok siebie
W ślimaku przeciwprądowym (podwójnym) rura idzie do środka pomieszczenia i wraca między tymi samymi zwojami. Gorąca i chłodniejsza rura leżą obok siebie, więc temperatura powierzchni wyrównuje się w całym pomieszczeniu. Przy ścianach nie ma zawrotów o 180°, tylko łagodne łuki.
| Wężownica | Ślimak (przeciwprądowy) | |
|---|---|---|
| Temperatura podłogi | Wyższa po stronie zasilania | Równa w całym pomieszczeniu |
| Zagięcia | Wiele ciasnych zawrotów o 180° | Łagodne łuki |
| Układanie | Proste | Wymaga więcej planowania |
| Nadaje się do | Wąskich pomieszczeń, stref brzegowych przy oknach | Salonów i większych pomieszczeń |
Pilnuj promienia gięcia
Rura wygięta zbyt ciasno może się załamać i zablokować przepływ. Nie zaginaj jej ciaśniej, niż pozwala producent, zwykle około 5 średnic rury, czyli około 8 cm dla rury 16 mm. Przy rozstawie 10 cm zawrót o 180° jest już blisko tej granicy.
Jak wybrać
- W większości pomieszczeń mieszkalnych ślimak daje bardziej równą podłogę.
- W wąskich pomieszczeniach i na korytarzach często naturalnie pasuje wężownica.
- Przy ścianach zewnętrznych i dużych oknach rury można układać gęściej; zobacz poradnik o rozstawie rur.
- Niezależnie od układu trzymaj ten sam rozstaw i nie przekraczaj maksymalnej długości pętli.