Układ rur: ślimak czy wężownica

Rurę można układać na dwa główne sposoby. Od wyboru zależy, jak równomiernie nagrzeje się podłoga i ile ostrych zagięć rura będzie musiała pokonać.

Wężownica: tam i z powrotem

Rura biegnie równoległymi odcinkami od jednej strony pomieszczenia do drugiej i zawraca na końcu każdego z nich. Łatwo ją ułożyć, a pętlę łatwo prześledzić. Wada: gorący koniec zasilający i chłodniejszy powrotny są po przeciwnych stronach, więc po jednej stronie pomieszczenia podłoga jest cieplejsza, a po drugiej chłodniejsza.

Ślimak: zasilanie i powrót obok siebie

W ślimaku przeciwprądowym (podwójnym) rura idzie do środka pomieszczenia i wraca między tymi samymi zwojami. Gorąca i chłodniejsza rura leżą obok siebie, więc temperatura powierzchni wyrównuje się w całym pomieszczeniu. Przy ścianach nie ma zawrotów o 180°, tylko łagodne łuki.

WężownicaŚlimak (przeciwprądowy)
Temperatura podłogiWyższa po stronie zasilaniaRówna w całym pomieszczeniu
ZagięciaWiele ciasnych zawrotów o 180°Łagodne łuki
UkładanieProsteWymaga więcej planowania
Nadaje się doWąskich pomieszczeń, stref brzegowych przy oknachSalonów i większych pomieszczeń

Pilnuj promienia gięcia

Rura wygięta zbyt ciasno może się załamać i zablokować przepływ. Nie zaginaj jej ciaśniej, niż pozwala producent, zwykle około 5 średnic rury, czyli około 8 cm dla rury 16 mm. Przy rozstawie 10 cm zawrót o 180° jest już blisko tej granicy.

Jak wybrać

Inne poradniki